HEDENDAAGS BRONS VROUWELIJK NAAKT
Het vrouwelijk naakt in de beeldhouwkunst
Het naakt neemt een bijzondere plaats in binnen de geschiedenis van de westerse beeldhouwkunst. In het oude Griekenland werd het mannelijk naakt al vroeg afgebeeld, met name in voorstellingen van atleten, helden en goden. Het vrouwelijk naakt kende een andere ontwikkeling: vrouwen en godinnen werden veel langer gekleed voorgesteld.
Een belangrijke verandering kwam er in de 4e eeuw voor onze jaartelling met de Aphrodite van Knidos van Praxiteles. De oorspronkelijke sculptuur is verloren gegaan, maar is bekend dankzij talrijke antieke versies. Ze wordt beschouwd als de eerste belangrijke Griekse voorstelling van een volledig naakte godin en oefende een grote invloed uit op de hellenistische en later de Romeinse kunst.
Het vrouwelijk naakt groeide zo geleidelijk uit tot een van de belangrijke onderwerpen van de beeldhouwkunst.
Van het geïdealiseerde beeld naar het levende model
Nadat het naakt in de middeleeuwse kunst veel minder aanwezig was geweest, kreeg het tijdens de renaissance opnieuw een belangrijke plaats door de herontdekking van de Grieks-Romeinse kunst. Kunstenaars grepen terug naar klassieke voorbeelden en hun geïdealiseerde verhoudingen.
Deze benadering kreeg later ook een vaste plaats in het kunstonderwijs. In de 18e en 19e eeuw maakte de studie van het naakt, eerst naar antieke sculpturen en later naar levend model, deel uit van de opleiding aan kunstacademies. Het ging niet langer alleen om het afbeelden van naaktheid: door een levend model te observeren konden kunstenaars verhoudingen en houdingen bestuderen.
Kunstenaars maakten zich geleidelijk los van geïdealiseerde voorbeelden en gingen steeds meer werken naar echte mensen en hun natuurlijke houdingen.
Het vrouwelijk naakt vandaag
Vandaag blijft het vrouwelijk naakt een onderwerp dat beeldhouwers vrij kunnen benaderen, zonder noodzakelijk terug te grijpen naar klassieke idealen of mythologische thema’s.
Het naakt heeft bovendien een bijzondere eigenschap: zonder kleding verdwijnen veel van de kenmerken waarmee een voorstelling onmiddellijk in een bepaalde periode kan worden gesitueerd. Een kapsel of houding kan enkele aanwijzingen geven, maar veel minder dan kleding.
Het naakt in het werk van Alain Choisnet
Het vrouwelijke staat centraal in het werk van Alain Choisnet en het naakt neemt daarin vanzelfsprekend een belangrijke plaats in.
Zijn sculpturen tonen vooral rustige houdingen, waarin zachtheid en sereniteit samengaan met elegantie en verfijning.
Sommige zijn volledig naakt, terwijl andere het naakt combineren met draperie. Die dient niet noodzakelijk om iets te verhullen, maar maakt deel uit van de sculptuur en biedt een andere manier om hetzelfde onderwerp te benaderen.